GR US

Γιατί πρέπει να με κατατρέχει ο Φρόυντ;

Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη
Γιατί πρέπει να με κατατρέχει ο Φρόυντ;

Κάθε φίλος και φίλη μου τα τελευταία χρόνια έχουν υιοθετήσει ένα σπορ με τη μανία που κάποτε άρχιζαν μπιρίμπα!!!
Όλοι έχουν ή έναν ψυχίατρο ή έναν ψυχολόγο ή έναν εναλλακτικό θεραπευτή ή έναν πνευματικό ή έναν αρχαιοελληνιστή μύστη ή έναν Ινδουιστή χίπυ που πήγε στο Θιβέτ και ζει ως χορτοφάγος. Πάντως η ΟΥΣΙΑ είναι ότι τα ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ, πώς το πήγαμε, πώς το φέραμε, με τον κύριο Φρόυντ γίνανε τρις περίπλοκα!
Παράδειγμα: Για να μάθω εγώ γιατί είμαι ασταθής ως γυναίκα πρέπει να περάσω τρία χρόνια κουβέντας για να καταλάβω πώς με θήλασε η μαμά μου, αν με θήλασε, αν έβγαλα το δεύτερο δόντι στη σωστή ηλικία, γεγονός που μπορεί να προσδιόρισε το πότε έκανα σεξ την πρώτη φορά. Στη συνέχεια, πρέπει να καταλάβω όλους τους συμβολισμούς και το τι σημαίνει ο άντρας που μου αρέσει την εποχή που μου αρέσει, να ερμηνεύσω το μοντέλο του πατέρα, να αναλύσω το Οιδιπόδειο, να ξεκαθαρίσω αν εκείνος με νιώθει σαν μαμά ή σαν αδελφή του ή σαν τον παππού του τον στρατιώτη που γλίτωσε από την καταστροφή της Σμύρνης, διότι: Αν του τρίψω την πλάτη με λάδι, πιθανόν να μπερδευτεί και να νομίσει ότι του δίνω τη μητρική στοργή που στερήθηκε από τη μητέρα. Αν του προτείνω να πάρει το μπουφάν και το κράνος για να καβαλήσει τη μηχανή, καθαιρούμαι ως γυναίκα και γίνομαι μητρική φιγούρα. Αν του πάω τον καφέ στο κρεβάτι, ξαναγίνομαι «η μαμά» – αν δεν του πάω τον καφέ στο κρεβάτι, «έχω σύνδρομο εγκλωβισμού» που σημαίνει ότι δεν του πάω καφέ για να σαμποτάρω τη σχέση και να ξαναβγώ στο κυνήγι για το επόμενο θύμα-αγόρι, που όμως, με το που θα το κάνω δικό μου, θα το «ξαναστείλω».

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ, ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ, ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ, έχουμε μείνει οι μισοί ανέραστοι και οι άλλοι μισοί ανικανοποίητοι.
Κάποτε μπήκα και εγώ στη λούμπα εξαιτίας και σπουδών στο παρελθόν να το λιώνω το θέμα στην ανάλυση… μέχρι που χτίκιασα και αναποδογύρισα τον ρόλο και κάθισα εγώ στη θέση του ΦΡΟΫΝΤ!
Λοιπόν, τα θέματα είναι απλά.
Σου αρέσει, κουκλίτσα μου, να τη βρίσκεις με έναν τύπο που την ώρα του πονηρού τον φαντασιώνεσαι σαν Μίκυ Μάους; ΚΡΑΤΑ ΤΟ! Τι σε νοιάζει να το αναλύσεις, μήπως θα πρέπει να ζητήσεις την άδεια του Μίκυ ή της μαμάς του;
Αρέσει σε εκείνον να σου μιλάει πρόστυχα την ώρα του πονηρού; Σου αρέσει και εσένα…; Αν δεν σου αρέσει, ή του το λες ή κάνεις την κουφή. Αν σου αρέσει, μίλησε και εσύ σαν «λαχαναγορά».
Σου αρέσει να κοιμάσαι αγκαλιά με κάποιον ή με κάποια, γιατί έτσι σου αρέσει απλά χωρίς κουραστικές σεξουαλικές περιπτύξεις που βλάπτουν τους γοφούς; ΑΝΤΕ ΚΟΙΜΗΣΟΥ…

Με αυτά που γράφω δεν αφορίζω σε καμία περίπτωση τη συμβολή των ειδικών στο να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Απλώς τα τελευταία χρόνια μάς έχει καβαλήσει μια υπερβολάρα στο να εξετάζουμε ακόμη και αν, επειδή είμαστε επιρρεπείς στο τσιλιμπούρδισμα, έχει να κάνει με το αν μιλούσε ευπρεπώς ο μπαμπάς μας στη μαμά μας. (Για να μη μιλήσω για τη δική μου περίπτωση, που πρέπει μια σχολή ψυχιάτρων ν’ αναλάβουν δουλειά για να φτάσουν σε ανακαλύψεις που θα κάνουν την Κιουρί να μοιάζει ότι βρήκε ένα πατίνι απλό.)
Ο μπαμπάς λοκατζής (ο δικός μου μπαμπάς, γυναικάς και επιρρεπής στον ποδόγυρο, η μαμά από τις καλόγριες, σκοτώνεται ο μπαμπάς στη Φιλοθέη, τραγικό, 30 χρονών εκείνος, 25 η μαμά… και εκείνη δεν ξαναπαντρεύεται ποτέ με υποψίες ότι ο μπαμπάς ξενοκοιτούσε).
Γιατί να τον καταδικάσουμε τον μπαμπά μου; Έκανε ό,τι κάνουν όλοι. Η μαμά ας καταλάβαινε ότι όποια έχει ωραίο άντρα, όσο και ωραία να είναι, ένας άντρας πάντα θα είναι κυνηγός, και πάμε παρακάτω.

ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ: Αν τη βρίσκετε με εκείνον που τη βρίσκετε για όποιους λόγους, κρατήστε το και πάψτε να το λιώνετε στην ανάλυση. Τώρα και εγώ ως μάνα το παιδί μου δεν το θήλασα περισσότερο από μήνα, ο Αλέξης πάντως μένει μόνος του από τα 17, σιδερώνεται, πλένεται, μαγειρεύεται, γιατρεύεται μοναχός του ζώντας στα ξένα… Εκτός μια στεναχώρια που τράβηξε στην εφηβεία, γιατί, παρακολουθώντας τις εκπομπές του Τριανταφυλλόπουλου για τις παράνομες υιοθεσίες, και επειδή έτυχε εγώ ΩΣ ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ ΞΑΝΘΙΑ, ΜΕ ΓΑΛΑΝΑ ΜΑΤΙΑ να γεννήσω ένα μελαχρινό παιδί, με μαύρα πολύ κατσαρά μαλλιά και μαύρα μάτια με βλεφαρίδες τεράστιες, είχε την υποψία ότι τον μπέρδεψαν στο μαιευτήριο… Περάσαμε μια εβδομάδα ταραχής, μέχρι να βρω το βραχιολάκι που έγραφε το όνομά μου και το οποίο το βάζουν στο χεράκι όλων των μωρών, είδε και τις φωτογραφίες από την αίθουσα τοκετού, όπου για καλή μας τύχη τα χαρακτηριστικά έχουν μείνει ολόιδια, διαπίστωσε ότι στην ευφυΐα επίσης μοιάζουμε, ηρεμήσαμε μετά από κανένα μήνα!!!
Τώρα, αν η γυναίκα που ερωτεύεται μπορεί να είναι και ξανθιά με δεδομένο ότι ζει στη Γερμανία και ως μελαχρινός έχει σουξέ, ΔΕΝ θα πάω σε ψυχίατρο με τον τρόμο ότι το παιδί μου έχει κάνει προβολή στη γυναικάρα τη μάνα του!!! ΗΜΑΡΤΟΝ, ΓΙΑΤΙ ΑΚΟΥΩ ΠΟΛΛΑ ΚΟΥΛΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ. (Στη Γερμανία αν βρει μελαχρινή θα είναι Τουρκάλα, και εκεί μπορεί να έχω πρόβλημα πια εγώ με τους συμπέθερους.)

Χαρείτε τη ζωή σας και διαβάστε τόσο, όσο… να μη σας κυνηγάει το σόι στον ύπνο σας!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΠΟΨΗ