Η Τέχνη στον πανικό της Πανδημίας

Από τον Άρη Δαβαράκη
Άρης Δαβαράκης: Η Τέχνη στον πανικό της Πανδημίας

Μέσα στον πανικό της πανδημίας (που συνεχώς αγριεύει και στην Ελλάδα) η αγωνία όλων των εργαζομένων σε όλους σχεδόν τους κλάδους οδηγείται στα όρια της απελπισίας. Σ’ αυτό το κλίμα όσοι ασχολούνται με την τέχνη και την ψυχαγωγία ψάχνουν να βρούνε λύσεις. Όλοι στρέφονται στη τεχνολογία και προσπαθούν να «επικοινωνήσουν» και να εργαστούν διαδικτυακά τόσο για να μη μείνουν αδρανείς όσο και για καθαρά οικονομικούς λόγους. Η Τέχνη στο σύνολό της, το θέατρο, οι συναυλίες, τα ρεσιτάλ, η όπερα, τα σχετικά σεμινάρια και οι διαλέξεις, η μουσική, τα φεστιβάλ, ακόμα και οι εικαστικές τέχνες ψάχνουν να βρούνε τρόπους να υπάρξουν. Και άλλος δρόμος δεν υπάρχει παρά αυτός που περνάει μέσα από τα smartphones, τα tablets ή τους φορητούς υπολογιστές μας. Α, ναι – υπάρχει και το άλλο γυαλί -  η τηλεόραση. Για  κάποια πολύ προβεβλημένα events όμως, με πολύ γνωστούς, διάσημους δηλαδή, καλλιτέχνες, σε σπάνιες εμφανίσεις.

Ζούμε λοιπόν και στην τέχνη την εποχή του live-streaming, την εποχή που ανάμεσα στον άνθρωπο και το έργο τέχνης θα μεσολαβεί μια οθόνη. Η βόλτα μας στα μεγάλα μουσεία της ανθρωπότητας, στο Λούβρο ας πούμε, θα γίνεται μέσα από μια 3D ταινία που θα μας ξεναγεί στους θησαυρούς του – για όσο χρόνο διαρκέσει αυτή η πρόβα βιολογικού πολέμου που ζούμε. Ο σημερινός Γιάννης Τσαρούχης δεν θα μπορεί να πάρει τα σύνεργα  του και να στηθεί απέναντι από έναν αυθεντικό Μποτιτσέλι για να ανακαλύψει μυστικά μέσα από το πρωτότυπο που δεν μπορούν να διδαχτούν σε καμία σχολή τέχνης. Θα αρκεστεί στα coffee table books και τις ιντερνετικές ξεναγήσεις ή τις φωτογραφίες. Η σημερινή Έλλη Λαμπέτη θα πρέπει να παίξει την Φιλουμένα Μαρτουράνο μέσα σ’ ένα άδειο και ψυχρό τηλεοπτικό στούντιο και να απευθύνει στην κάμερα τη φράση «τα παιδιά είναι παιδιά» που έκανε κάθε βράδυ την sold-out αίθουσα να ξεσπάει σε ένα αυθόρμητο ανθρώπινο παθιασμένο χειροκρότημα – που βέβαια επηρέαζε την ερμηνεία των ηθοποιών και την ανύψωνε σε άλλες σφαίρες.

Αλλά ας προσγειωθώ:  Ζούμε στο σήμερα και το αγαπάμε με όλα του τα προβλήματα. Οι άνθρωποι του θεάτρου ή των συναυλιών (ας περιοριστώ σε αυτούς για σήμερα) πρέπει να εργαστούν, να εκφραστούν, να μείνουν όρθιοι – μέχρι να περάσει αυτή η εφιαλτική καταιγίδα της αποξένωσης, της απόστασης, της μάσκας, των περιορισμών. Και εδώ στην Ελλάδα λοιπόν, όπως και σε όλον τον κόσμο φαντάζομαι, οι θεατρίνοι, οι μουσικοί, οι τραγουδιστές, ετοιμάζουν «ηλεκτρονικές» παραστάσεις και συναυλίες μέσω live-streaming με εισιτήριο. Ήδη κάποιοι έκαναν τις πρώτες απόπειρες – ενώ άλλοι οργανώνονται τώρα που γράφω. Καλά κάνουν. Έτσι πρέπει – αφού δεν γίνεται αλλιώς.

Δεν είναι όμως καθόλου απλό ούτε για τους ίδιους, ούτε για το κοινό. Δεν αρκεί να στήσεις δύο η τρεις κάμερες για να «μεταφέρεις» μια παράσταση στο laptop του αποδέκτη. Πρέπει να «τηλεσκηνοθετήσεις» την παράσταση, να ακολουθήσεις τους νόμους της τηλεόρασης, να μετατρέψεις μια μεγάλη τέχνη σε τηλεοπτικό θέαμα. Το ίδιο ισχύει και για τις συναυλίες των ερμηνευτών τραγουδιού. Τα τραγούδια, όλα τα τραγούδια, λαϊκά, «έντεχνα» (τι λάθος λέξη!), ραπ, τραπ, whatever, μπορείς να τ’ ακούσεις όποτε θέλεις, με τη σειρά που θέλεις, με όποιον καλλιτέχνη προτιμάς. Υπάρχει ευτυχώς το YouTube, το Spotify και άλλες χίλιες τέτοιες νόμιμες ή παράνομες εφαρμογές γι’ αυτή τη δουλειά.

Στη συναυλία όμως πας για άλλους λόγους. Όπως για άλλους λόγους πας και στα μικρά ή μεγαλύτερα μαγαζιά η στις μουσικές σκηνές: Για το live. Για το «ζωντανό», για την ζωντάνια της στιγμής και την επαφή όχι μόνο με τους ερμηνευτές και τους μουσικούς αλλά και με τους εκατοντάδες διπλανούς σου και την ενέργεια τους - που καθορίζει την βραδιά. Δεν είναι το ίδιο να πληρώσεις με την κάρτα σου τον διοργανωτή για να συνδεθείς κάποια συγκεκριμένη ώρα με το live streaming μιας παράστασης η μιας συναυλίας που θα «συμβαίνει», έστω την ώρα που την βλέπεις από το σπίτι σου, σε ένα άδειο θέατρο η σ’ ένα στούντιο. 

Θα μου πείτε, τι το ψάχνεις – αφού δεν γίνεται αλλιώς; «Από τα ολότελα καλή και η Παναγιώταινα» που έλεγε και η γιαγιά μου η Κερκυραία. Όσο κρατάει αυτό το μαρτύριο των lockdown και των περιορισμών δεν έχουμε κι’ άλλη λύση. Θα προσαρμοστούμε, περιμένοντας την λήξη του «πολέμου». Και συγχρόνως θα ευχόμαστε και θα προσευχόμαστε να μην κρατήσει πολύ αυτή η τραγωδία (δεν υπερβάλλω) που ζούμε. Γιατί ο τεράστιος κίνδυνος είναι να συνηθίσουμε έτσι και να προχωρήσουμε στο μέλλον κολλημένοι στις γυάλινες, διαφόρων μεγεθών, live-streaming οθόνες μας. Ο εφιάλτης είναι  να συνηθίσουμε το τέρας – και να ξεχάσουμε ότι ξέραμε σαν πολιτισμένη ανθρωπότητα.

Την αληθινή τέχνη δηλαδή, που προϋποθέτει την αληθινή και ζωντανή διάδραση της ουσίας μας - των ψυχών μας. 

Στο μεταξύ ΟΚ, τι να κάνουμε; Anything goes. 

Η, όπως τραγουδούσε και η Doris Day – Que sera, sera…

1.4K
« Προηγούμενο άρθρο
Επόμενο άρθρο »

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΠΟΨΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΩΡΑ!

ΤΑ ΚΛΙΚ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: ΣΚΛΑΒΙΑ Ή ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ;

Αν ενώσουμε το μήνυμα του καθρέφτη μας με τον εσωτερικό μας κόσμο, θα νιώσουμε πως ήρθε η στιγμή της αλλαγής, δηλαδή της ευτυχίας μας.

Της Ζήνας Κουτσελίνη

ΤΑ ΚΛΙΚ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: ΣΚΛΑΒΙΑ Ή ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ;

ΕΝΑ «ΠΑΙΔΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟ»

Πόσο πληγώνεται ένα παιδί στη θέα του κατεστραμμένου χριστουγεννιάτικου δέντρου του που μόνο του στόλισε;

Της Ζήνας Κουτσελίνη

ΕΝΑ «ΠΑΙΔΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟ»

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ LOCKDOWN

Ο πλανήτης χτυπήθηκε από την αρχαιότητα με διάφορες πανδημίες, αλλά και άλλους κινδύνους, κατά την διάρκεια των οποίων χώρες ή περιοχές τέθηκαν σε lockdown για να περισωθεί ο πληθυσμός τους.

Της Βάσιας Παναγοπούλου

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ lockdown

ΝΤΙΕΓΚΟ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

Τα ναρκωτικά, η μαφία, μα κυρίως τα πολλά λεφτά ζαλίζουν το οποιοδήποτε παιδί ξεκινάει από την πιο φτωχή γειτονιά της πιο φτωχής χώρας.

Των Γιάννη Κορωναίου, Μελίνας Αδαμοπούλου, Άρη Δαβαράκη, Κώστα Καρτάλη, Καίτης Νικολοπούλου και Francesco Vitali

ΝΤΙΕΓΚΟ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

I’M COMING HOME…

Φεύγοντας από την Αμερική, αφήνω συντρίμμια τη χώρα που ένιωσα δεύτερη πατρίδα μου, κι έρχομαι στην Ελλάδα με πόνο για όσα πρόκειται να ζήσω εν μέσω covid-19.

Του Francesco Vitali

i’m coming home…

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΔΥΝΑΣΤΗΣ ΚΑΘΕ ΒΑΛΕΝΤΙΝΑΣ…

Ο όρος «γυναικοκτονία» λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις στη χώρα μας, με το Οικογενειακό Δίκαιο ελλιπές

Της Άννας Στεργίου

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΔΥΝΑΣΤΗΣ ΚΑΘΕ ΒΑΛΕΝΤΙΝΑΣ…

«Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ ΩΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»

«Η κυβέρνηση κατάφερε τη σύσφιγξη των σχέσεων Ελλάδας-ΗΠΑ με τη συνέπειά της, πετυχαίνοντας σημαντικές επενδύσεις»

Του Σπήλιου Λιβανού Κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Ν.Δ.

«Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ ΩΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»

ΚΡΑΤΟΣ - ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΣ

Αναίτια βία, χημικά συγκρούσεις, κυνηγητά, αύρες, εκτοξευτές νερού, προσαγωγές. Γιατί όλα αυτά;

Του Κώστα Καρτάλη

ΚΡΑΤΟΣ - ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΣ

Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΠΟΥ ΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ»

Ο Τσίπρας είναι λαϊκιστής όταν αναφέρεται στους νεκρούς της πανδημίας. Ο Μητσοτάκης όταν αναφερόταν στους νεκρούς από την εποχική γρίπη επί ΣΥΡΙΖΑ;

Του Γιάννη Κορωναίου

Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΠΟΥ ΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ»

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Πίσω από τα Θέατρα βρίσκονται οι «Εργάτες του Πολιτισμού», που το ΥΠΠΟ πρέπει να συνδράμει αφού τα κλείνει λόγω Covid-19

Της Βάσιας Παναγοπούλου

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ»

«Η Ελλάδα χρειάζεται κυβέρνηση που δεν θα διχάζει τον λαό, ενόψει των προβλημάτων που έχουν προκύψει με την τριπλή κρίση, της οικονομίας, της πανδημίας και των ελληνοτουρκικών, και η Ν.Δ. ενδιαφέρεται κυρίως το φαίνεσθαι και η εικόνα της παρά η ουσία των προβλημάτων και λύσεων που πρέπει να δοθούν»

Του Γιώργου Τσίπρα Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ»

ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ: ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕ-ΕΡΓΑΣΙΑ

Απάνθρωπος ο νόμος της ΝΔ για τις πτωχεύσεις. Μια ζοφερή πραγματικότητα φέρνει ο νέος νόμος για τις πτωχεύσεις στα ελληνικά νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, που ουδόλως έχουν σχέση με δεύτερη ευκαιρία, υποστηρίζει ο Κώστας Ζαχαριάδης, αρμόδιος κοινοβουλευτικός τομεάρχης Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, ο οποίος βρίσκεται στη Σάμο για τα οδυνηρά γεγονότα, που συγκλόνισαν το νησί, όπως συνέβη και με τη γειτονική Σμύρνη.

Συνέντευξη στην Άννα Στεργίου

ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ: ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕ-ΕΡΓΑΣΙΑ

ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ: ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ

Οι ελληνικές κοινότητες της Νότιας Αφρικής οργανώθηκαν, δημιούργησαν σχολεία και κράτησαν ζωντανή τη σχέση τους με την πατρίδα.

Του εκπαιδευτικού Αποστόλη Γιαννακούλα

ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ: ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ

«Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ»

Η αναπηρία είναι μια κατάσταση που σου δυσκολεύει την καθημερινότητα, όμως δεν σου παραλύει την ψυχή.

Της Ζήνας Κουτσελίνη

«Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ»

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ..ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ

Οι επιστήμονες της υγείας συνιστούν ψυχραιμία και υπομονή ως την Άνοιξη, όταν θα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο με τελικές δοκιμές.

Του Κώστα Καρτάλη

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ..ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ

«Η Ελλάδα έχει ανάγκη ένα Εθνικό Σχέδιο, ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο»

Ελλάδα 2021: Η επέτειος σε δύο μήνες για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση είναι μια αφορμή για να οραματιστούμε το μέλλον της χώρας μας με την πεποίθηση πως θα τα καταφέρουμε και αυτήν τη φορά.

Της Νάντιας Γιαννακοπούλου Βουλευτή ΚΙΝΑΛ, Β2 Δυτικού Τομέα

«Η Ελλάδα έχει ανάγκη ένα Εθνικό Σχέδιο, ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο»

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΚΑΙ COVID – 19

Πρέπει να σκεφτούμε καλά τι είδους κατοικίδιο θέλουμε, πόσο χώρο έχουμε και πόσο χρόνο μπορούμε να διαθέσουμε.

Tου κτηνιάτρου Περικλή Κατσαρού

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΚΑΙ covid – 19

«ΓΙΑ Ν’ ΑΝΑΠΝΕΥΣΩ ΑΕΡΑ, ΡΟΥΦΑΩ ΦΩΣ!»

Στη ζωή μας εισέρχονται άνθρωποι τοξικοί, ας μην τους κάνουμε το χατίρι υποκύπτοντας στα σκοτάδια τους

Της Ζήνας Κουτσελίνη

«ΓΙΑ Ν’ ΑΝΑΠΝΕΥΣΩ ΑΕΡΑ, ΡΟΥΦΑΩ ΦΩΣ!»