I’M COMING HOME…

Του Francesco Vitali
i’m coming home - airplane

Έρχομαι σπίτι. 

«Κάποτε θ’ ανταμώσουμε στους λόφους του ήλιου. Μην ξεχνάς. Περπάτα», έγραψε ο αγαπημένος Γιάννης Ρίτσος. Μα πριν από τους «λόφους του ήλιου», εγώ θέλω ν’ ανταμώσω μ’ εκείνους που μ’ έφεραν στη γη, μ’ εκείνους που μου έδωσαν την πρώτη αγκαλιά, το πρώτο φιλί, τα πρώτα βιβλία, τα πρώτα χτυποκάρδια, την πρώτη αγάπη, τον πρώτο πλατωνικό μου έρωτα.

Θέλω να σμίξω με ό,τι αγάπησα και στερήθηκα όλα αυτά τα χρόνια μακριά τους, στην άλλη μου πατρίδα, που με δέχθηκε, με γαλούχησε, με πόνεσε και μ’ αγάπησε, με αντάμειψε απλόχερα με την ελευθερία της, τις γνώσεις της, τους υπέροχους ανθρώπους της, αλλά διχασμένη προς ώρας από τις ενέργειες του ανάξιου και μοιραίου ηγέτη της, με την ελπίδα πως όλα αυτά θα λήξουν σύντομα και οι άνθρωποι θα ενωθούν και πάλι για το καλό της ανθρωπότητας. Γιατί αυτή είναι η Αμερική. Η χώρα των φτωχών και των κυνηγημένων που θέλουν να ζήσουν το αμερικανικό όνειρο, η χώρα της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Οι τραμπούκοι δεν χωράνε σε τούτο το όνειρο…

Επιστρέφω σπίτι. 

Μέσα στο αεροπλάνο οι μνήμες θα γυρνούν στο μυαλό μου, άλλες ασπρόμαυρες και άλλες με τα χρώματα του ουράνιου τόξου για μια υπόσχεση δικά μου να κάνω εκείνα τα κομμάτια του παζλ που έλειπαν από τον δικό μου καθρέφτη ψυχής, να τα ημερέψω και να τους υποσχεθώ πως δεν θα τα αφήσω ποτέ μακριά μου ξανά.

Θυμάμαι… Εκεί τα πρώτα τρεμάμενα βήματά μου, εκεί οι πρώτες μου λέξεις, εκεί οι πρώτοι δικοί μου άνθρωποι. Θέλω να τους σφίξω στην αγκαλιά μου, να τους πω πόσο μου έλειψαν… Τι χτυποκάρδι και τούτο που πλημμυρίζει την καρδιά μου… Τι ρίγος διαπερνά το κορμί και την ψυχή μαζί…

Επιστρέφω σπίτι. Συντροφιά με την ψυχή που περπάτησε δίπλα μου κάθε κακοτράχαλο μονοπάτι μου, που σκούπισε το δάκρυ μου και ονειρεύτηκε την ευτυχία μου …

Κλείνω τις βαλίτσες μου, αφήνω το σπίτι μου και σε λίγες ώρες θα κοιτάζω από ψηλά, τον Eιρηνικό Ωκεανό, μέσα από το παράθυρο του αεροπλάνου, με αγωνία να περάσω τα σύννεφα, για να ξαναδώ από ψηλά την Αθήνα, δίπλα στο μπλε της εξαγριωμένης από τα κύματα θάλασσας.

Σε λίγες ώρες θα δω εκείνη που μ’ έφερε στον κόσμο, εκείνη που μου σιγοψιθύρισε τα πρώτα μου παραμύθια, εκείνη που μου κρατούσε το χέρι σφιχτά στο κάθε μου στραβοπάτημα, διώχνοντας κάθε γκρεμό μακριά μου… Αλλά για ώρες δεν θα μπορώ να τη σφίξω στην αγκαλιά μου. Περιμένοντας τα αποτελέσματα από το τεστ του ύπουλου αόρατου εχθρού που μαστίζει την ανθρωπότητα ολάκερη.

Θα κοιταζόμαστε με αγωνία μέσα από τις μάσκες, τις άχαρες χειρουργικές μάσκες, και θα προσπαθούμε να αγκαλιαστούμε νοητικά και να φιληθούμε ξανά.

Περιμένω με προσμονή να δω τα χαμογελαστά πρόσωπα των φίλων μου, των αληθινών φίλων μου, ξέροντας πως τους κρατώ κοντά μου για πάντα.

Σε λίγες ώρες θα είμαι στο σπίτι μου. Στο δικό μου ελληνικό σπίτι.

Οι Ινδιάνοι έκαναν τελετές για το σπίτι τους, θεωρώντας πως έτσι κατεβάζουν τον ουρανό στη γη. Ο δικός μου ουρανός είναι εκεί και με περιμένει. Ένας ουρανός που περικλείει όλα τα πλάσματα που αγάπησα και μ’ αγάπησαν, που σεβάστηκα και με σεβάστηκαν, που έκλαψαν στον πόνο μου και γέλασαν στη χαρά μου.

Επιστρέφω σπίτι. 

Κάτω από άλλες συνθήκες, θα γινόταν γιορτή μεγάλη σε τούτο το συναπάντημα. Αλλά τώρα πως θα βρω τους ανθρώπους μου κλεισμένους στα δικά τους σπίτια, φοβισμένους, τρομαγμένους, αλυσοδεμένους, σαν σε φυλακή από ταινία επιστημονικής φαντασίας, γιατί η Ελλάδα μου όπως και ολόκληρος ο πλανήτης, πονάει, γεμάτο πληγές το σώμα της από αυτόν τον καταραμένο ιό που βάλθηκε δώρο να κάνει στον μαύρο καβαλάρη αμέτρητες ζωές, μη και προλάβουν ν’ αδειάσουν τα κιτάπια του τα στερημένα από χαμογελαστά φευγιά.

Επιστρέφω σπίτι.

Κι οι θύμισες από τα παλιά γίνονται κόμπος στον λαιμό, το δάκρυ να πνίξουν, που τούτη η φορά δεν θα είναι σαν τις άλλες. Τότε που η χαρά δεν κρυβόταν, τότε που οι αγκαλιές δεν τσιγκουνεύονταν, τότε που όλα ήταν αλλιώς.

Επιστρέφω σπίτι από το άλλο μου σπίτι.

Μία πατρίδα μακριά, από την Αμερική, με τη σκέψη μου να γυρίσω εκεί ξανά και να τα βρω όλα όπως τη μέρα που την πρωταντίκρισα, την πρωτοπερπάτησα, και όχι όπως την αφήνω τώρα, καθημαγμένη, πονεμένη, ματωμένη, διαχωρισμένη στα δύο, από έναν τρελό που αρνείται να αφήσει την εξουσία. Οι ώρες δεν περνούν.

Επιστρέφω σπίτι.

Θέλω ν’ ανοιγοκλείσω τα μάτια μου και να βρεθώ εκεί.

Τούτη η γαλήνη της ψυχής μ’ εμποδίζει. Μα εγώ δεν θέλω όνειρο να ζω. Θέλω την επιστροφή μου σπίτι, αληθινή και πραγματική, όπως πραγματικό θα είναι το αγκάλιασμα, το χάδι ψυχής.

Ανοίγω τα μάτια μου, σου λέω!

Φτάνουν οι σκέψεις, δεν θέλω άλλες σκέψεις!

Πως θα είναι στο αεροπλάνο… σύννεφα παντού, οι ώρες να αργούν να περάσουν, διπλασιάζονται, θέλεις να κοιμηθείς και κάτι δεν σε αφήνει. Με συνεπιβάτες θλιμμένους, όλοι με μάσκες, με μια φοβική ηρεμία, μια αγωνία.

Όχι, δεν είναι ένα συνηθισμένο ταξίδι, με αεροσυνοδούς να σου χαμογελούν.

Πώς θα βρω το σπίτι; Αυτό που όλοι ονομάζουμε πατρίδα;

«Τα σπίτια μοιάζουν με τους ανθρώπους που τα κατοικούν», έλεγε ο Βίκτωρ Ουγκώ. Και το δικό μου σπίτι μοιάζει με μας, που μια ζωή ολάκερη αφουγκραστήκαμε τα «θέλω» του και δικά μας τα κάναμε. Μοιάζει με την αγάπη μας για τους άλλους, για όλους τους άλλους που δικοί μας έμειναν. Για όλους εκείνους που νερό τούς κεράσαμε και το ανταπέδωσαν με χαμόγελο ευγνωμοσύνης. Μοιάζει με μας, γιατί εμείς μάθαμε μέσα από τον πόνο να αγαπάμε.

Γι’ αυτό σου λέω, καρδιά μου, μην πάψεις ποτέ ν’ αγαπάς αυτό το σπίτι, το δικό σου σπίτι, τη δικιά μου πατρίδα!...

1.4K
« Προηγούμενο άρθρο
Επόμενο άρθρο »

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ BLOG

i’m coming home…

I’M COMING HOME…

Φεύγοντας από την Αμερική, αφήνω συντρίμμια τη χώρα που ένιωσα δεύτερη πατρίδα μου, κι έρχομαι στην Ελλάδα με πόνο για όσα πρόκειται να ζήσω εν μέσω covid-19.

Του Francesco Vitali

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΩΡΑ!

ΕΝΑ «ΠΑΙΔΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟ»

Πόσο πληγώνεται ένα παιδί στη θέα του κατεστραμμένου χριστουγεννιάτικου δέντρου του που μόνο του στόλισε;

Της Ζήνας Κουτσελίνη

ΕΝΑ «ΠΑΙΔΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟ»

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΔΥΝΑΣΤΗΣ ΚΑΘΕ ΒΑΛΕΝΤΙΝΑΣ…

Ο όρος «γυναικοκτονία» λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις στη χώρα μας, με το Οικογενειακό Δίκαιο ελλιπές

Της Άννας Στεργίου

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΔΥΝΑΣΤΗΣ ΚΑΘΕ ΒΑΛΕΝΤΙΝΑΣ…

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Το κείμενο του ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών από παραθρησκευτικούς κύκλους

Του Κώστα Καρτάλη

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΙΣ ΟΘΟΝΕΣ ΜΑΣ

Το Φεστιβάλ φιλοξενεί και ένα μεγάλο αφιέρωμα στο σκηνοθέτη Τάκη Κανελλόπουλο

Του Κώστα Καρτάλη

ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΙΣ ΟΘΟΝΕΣ ΜΑΣ

«Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ ΩΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»

«Η κυβέρνηση κατάφερε τη σύσφιγξη των σχέσεων Ελλάδας-ΗΠΑ με τη συνέπειά της, πετυχαίνοντας σημαντικές επενδύσεις»

Του Σπήλιου Λιβανού Κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Ν.Δ.

«Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ ΩΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»

ΚΡΑΤΟΣ - ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΣ

Αναίτια βία, χημικά συγκρούσεις, κυνηγητά, αύρες, εκτοξευτές νερού, προσαγωγές. Γιατί όλα αυτά;

Του Κώστα Καρτάλη

ΚΡΑΤΟΣ - ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΣ

ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ΒΑΛΤΕ ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ COSCO

H COSCO γιγαντώνεται και απειλεί να πνίξει όλη την οικονομική δραστηριότητα από τον Πειραιά ως το Πέραμα

Του Κώστα Καρτάλη

ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ΒΑΛΤΕ ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ cosco

Κάηκε στην εκπαίδευση η κυβέρνηση Αρίστων

Η κυβέρνηση έπεσε κάτω από τη βάση στις επιδόσεις της για το Β΄κύμα της πανδημίας. Αλαλούμ γενικά και παράπονα για τους 100 γιατρούς, που προσλήφθηκαν μόλις για ένα τρίμηνο και για το webex.

Της Άννας Στεργίου

Γιατροί: έξω φρενών, με τους 100 τριμηνίτες!

Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΠΟΥ ΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ»

Ο Τσίπρας είναι λαϊκιστής όταν αναφέρεται στους νεκρούς της πανδημίας. Ο Μητσοτάκης όταν αναφερόταν στους νεκρούς από την εποχική γρίπη επί ΣΥΡΙΖΑ;

Του Γιάννη Κορωναίου

Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΠΟΥ ΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ»

ΤO ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ …2020

Πνίγηκε η τωρινή επέτειος του Πολυτεχνείου στο νερό και το αίμα

Της Άννας Στεργίου

Τo ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ …2020

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Πίσω από τα Θέατρα βρίσκονται οι «Εργάτες του Πολιτισμού», που το ΥΠΠΟ πρέπει να συνδράμει αφού τα κλείνει λόγω Covid-19

Της Βάσιας Παναγοπούλου

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ»

«Η Ελλάδα χρειάζεται κυβέρνηση που δεν θα διχάζει τον λαό, ενόψει των προβλημάτων που έχουν προκύψει με την τριπλή κρίση, της οικονομίας, της πανδημίας και των ελληνοτουρκικών, και η Ν.Δ. ενδιαφέρεται κυρίως το φαίνεσθαι και η εικόνα της παρά η ουσία των προβλημάτων και λύσεων που πρέπει να δοθούν»

Του Γιώργου Τσίπρα Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ»

ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ: ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕ-ΕΡΓΑΣΙΑ

Απάνθρωπος ο νόμος της ΝΔ για τις πτωχεύσεις. Μια ζοφερή πραγματικότητα φέρνει ο νέος νόμος για τις πτωχεύσεις στα ελληνικά νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, που ουδόλως έχουν σχέση με δεύτερη ευκαιρία, υποστηρίζει ο Κώστας Ζαχαριάδης, αρμόδιος κοινοβουλευτικός τομεάρχης Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, ο οποίος βρίσκεται στη Σάμο για τα οδυνηρά γεγονότα, που συγκλόνισαν το νησί, όπως συνέβη και με τη γειτονική Σμύρνη.

Συνέντευξη στην Άννα Στεργίου

ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ: ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕ-ΕΡΓΑΣΙΑ

ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ: ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ

Οι ελληνικές κοινότητες της Νότιας Αφρικής οργανώθηκαν, δημιούργησαν σχολεία και κράτησαν ζωντανή τη σχέση τους με την πατρίδα.

Του εκπαιδευτικού Αποστόλη Γιαννακούλα

ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ: ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ

«Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ»

Η αναπηρία είναι μια κατάσταση που σου δυσκολεύει την καθημερινότητα, όμως δεν σου παραλύει την ψυχή.

Της Ζήνας Κουτσελίνη

«Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ»

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ..ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ

Οι επιστήμονες της υγείας συνιστούν ψυχραιμία και υπομονή ως την Άνοιξη, όταν θα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο με τελικές δοκιμές.

Του Κώστα Καρτάλη

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ..ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ

«Η Ελλάδα έχει ανάγκη ένα Εθνικό Σχέδιο, ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο»

Ελλάδα 2021: Η επέτειος σε δύο μήνες για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση είναι μια αφορμή για να οραματιστούμε το μέλλον της χώρας μας με την πεποίθηση πως θα τα καταφέρουμε και αυτήν τη φορά.

Της Νάντιας Γιαννακοπούλου Βουλευτή ΚΙΝΑΛ, Β2 Δυτικού Τομέα

«Η Ελλάδα έχει ανάγκη ένα Εθνικό Σχέδιο, ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο»

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΚΑΙ COVID – 19

Πρέπει να σκεφτούμε καλά τι είδους κατοικίδιο θέλουμε, πόσο χώρο έχουμε και πόσο χρόνο μπορούμε να διαθέσουμε.

Tου κτηνιάτρου Περικλή Κατσαρού

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΚΑΙ covid – 19

Στην Ελλάδα του Covid-19, τα λάθη της κυβέρνησης –και όχι οι κακοί πολίτες– έφεραν το νέο lockdown

Στην Ελλάδα τα κρούσματα αυξάνονται ιλιγγιωδώς, και το νέο lockdown είναι αναπόφευκτο. Τι έφταιξε στην διαχείριση της πανδημίας και τι λάθη έκανε η κυβέρνηση.

Των Κώστα Καρτάλη, Γιάννη Κορωναίου, Άννας Στεργίου

Στην Ελλάδα του covid-19, τα λάθη της κυβέρνησης –και όχι οι κακοί πολίτες–  έφεραν το νέο lockdown

ΠΥΡΕΤΩΔΕΙΣ ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΩΝ ΑΠΟΔΗΜΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Θα προλάβουν τα υπουργεία Εσωτερικών και Ψηφιακής Πολιτικής, στο μικρό διάστημα που διαθέτουν, να κλείσουν το θέμα των εκλογών με λίστα;

Της Άννας Στεργίου

ΠΥΡΕΤΩΔΕΙΣ ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΩΝ ΑΠΟΔΗΜΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

«ΓΙΑ Ν’ ΑΝΑΠΝΕΥΣΩ ΑΕΡΑ, ΡΟΥΦΑΩ ΦΩΣ!»

Στη ζωή μας εισέρχονται άνθρωποι τοξικοί, ας μην τους κάνουμε το χατίρι υποκύπτοντας στα σκοτάδια τους

Της Ζήνας Κουτσελίνη

«ΓΙΑ Ν’ ΑΝΑΠΝΕΥΣΩ ΑΕΡΑ, ΡΟΥΦΑΩ ΦΩΣ!»